"Een prachtig pijnlijk zelfportret: een mozaïek van scherven, mooi maar verraderlijk scherp, en per definitie beschadigd."

"De losse, bijna essayistische structuur zou een risico kunnen zijn voor de aandacht, maar Rijxman en De Wolf boeien van begin tot eind. Het is ook gewoon een enorm plezier om te kijken naar twee mensen die zo overduidelijk thuis zijn op dat podium, en bij elkaar. Waarbij alles wat ze zeggen geladen is met hun ervaring en hen in staat stelt met wijsheid, humor en tederheid naar zichzelf en elkaar te kijken."

"'Alledaags verlies' is een collage van scènes, prettig rafelig gelaten aan de randen. Vaak zijn ze geestig, soms onbeschaamd pathetisch. En soms grijpt een scène je naar de keel."

"Een voorstelling vol melancholie, bekentenissen, zielenpijn en humor, in een volstrekt eigenzinnige mix van absurdisme, radicale eerlijkheid en krankjorume bespiegelingen. Twee acteurs die tasten naar de betekenis van alles én naar de vorm waarin ze dat tasten duidelijk kunnen maken."

"Rijxman en De Wolf maken mooi invoelbaar hoe het is als de dingen je ontglippen."

"Iets uit deze voorstelling uitlichten of benadrukken komt wat gekunsteld voor. Het geheel van de tekst, het spel, en het niet-spel is dusdanig onnadrukkelijk en terloops, dat je met je beschrijvende pen de gevoelige samenhang van denken en lichaam, van aftastend spreken en voelen ook onnatuurlijk los zit te halen."

"Continu schakelt Alledaags verlies tussen een hilarische lichtvoetigheid en het angstige besef dat alles misschien toch voor niets was."